Yaşama karşı oluşmuş örnek
Düşüyoruz gecesinden ayazımızın. Varoş sokaklar ağlaşıyor kendi aralarında. Pirketler düzene küfür ediyorlar. Nefes almaları sıklaşıyor ruhumuzun. Sen diyorum ancak senin soğukluğun keser ayazın çığlık çığlığalarını. Saçların ışık tutacak herhangi birçok topluma. Aslında döndüğünde tüm hücrelerimi topluma bağışlayabilirim ya da Moskova'ya yerleşirim ve kızımı büyütürüm. Elbette gittin kediler bir durgun, serçeler uçmaktan aciz. Ben öksürmekteyim büyük bir savaşta ve bu sert bir şekilde kurşuna dizilmekte eşit seviyede bir acıdır. Sevmek ise savaşın tam ortasında silaha elveda dedirtir kurşun yağmurları var. Elbette canım kargalar iyi uçarlar zor anlarda. Bense seni severim devinimsel çırpınışlarımla, kim bilir belki bir gün bir taş düşer veya sen gelirsin.
Ayaz kokusu şehir.
Can.
23 Aralık 2014 Salı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum:
Yorum Gönder