Kasımın 15’i
Kasımın 15’i, burada havalar çok soğuk. Kömür kokusu
eşliğinde söndürüyorum mumlarını.
Devrimin kaçınılmaz havasında kaçıyorum
sessizliğe ve binlerce kelime beliriyor bilinçaltımda. Sensizlik manasını tüm
alışılmamışlığıyla daha derine indiriyor. O kadar soğuk ki geceler bir yorgan
altı uykusu sesleniyor vurguna. Nerede o güzel saçların? Durmadan yağıyor
yağmurlar beynimin en tepesine. Bir yolculuk ancak bu kadar sıkıştırırdı
kalbimi. Bilmiyorum bu günü, sensizliği öğrenemiyorum ben. Sorgular ve sualler
teker teker indirgeniyor inceliğe. Ölmeyecek bu sensizlik labirenti, ölmeyecek
bu bilmeceler. Yüzünün gülümsemesi kadar duramayacak dimdik nefesim. Bir okul
yolunda adımlarımızı hatırlayacağım bir konfetide patlayacak tüm içimin
damarları. Doğduğun günlerde mutlu olmalı tüm insanlık. Sevgilim burada havalar
çok soğuk. Tüm sinirlerime işledi buzullar dayanamıyor ve toplayamıyorum
sigaramda ki dumanları. Dağılması öyle bitişik ve düşük. Taşların sessizliği
dayanıyor kapılarıma susmuyor bu gece susması gereken hiçbir şey hani dağılsa
tüm karanlık ve doğsa güneş hissedemiyorum havanın, suyun tadını. Bir zehir
asılıyor boğazımdan aşağı gözlerim doluyor fotoğrafların içinde. Ne zaman
geleceksin? Belki bir şelale yaratırız ya da dua ederiz tüm gece. Kaçınılmaz
bir ertesi yarın eğer bir daha doğmayacaksa güneş bu gece olsun. Senin
mumlarının arkasına başka güneş doğmasınlar saçlarının ötesine. Mutlu yıllar
CAN.
0 yorum:
Yorum Gönder