Üçlemede Üç: Porsuk

Üçlemede Üç: Porsuk

Ruhun ayırdındayım, kış yakın.
Mor ve beyazlardan bir örtüyle uykuyu deşiyorum.
Yıpranmış kalıntılarım kızımın saçları arasında,
Canım, kışa doğru nefesimiz kesilir.
Ellerimiz titrek, duvarlar yıkık.

Son bir hamleyle cehalet devinime döner,
Vurgundur dizlerim çadır girişlerine.
Ellerim kilitlidir yürümeye.

Perdeler kapanır ve tiyatro son bulur.
Ayazın altında gözlerimi kapatırım,
Bu Winston'un anlamsızlığına eşdeğerdir.
Zıtlıklar gözlerin ihanetidir,
Aşk trabzanlardan zihnine düşmektir sevgilim.

Nerdedir kıvranan başlar?
Zaman saatine hınçla küfreder.
Omuriliğim iyiliğin kalabalığıdır.

Kıvranışlar okyanusun balığıdır,
Su derindir, nefessizlik yakındır.
Kalp atışım salyangozumda isyana geçerse,
Ben kan kusarım sırtımdan.
Ne zor bir yaradılıştır bu.

Yıldızlara bakar mısınız bayan?
Düzene ve ahlaka öylesine salvolarlar.
Birisi benimdir, mezar kazıcımdır.

Allaha şirk koşmaktansa, ağırda bir naldır söylenmek.
Bulutların arasından kaf dağına bağırlanmaktır isyan.
Filmde görmüştüm, adam kızı öyle bir öptü, ağladım.
Dayanılmazdır gözyaşlarım kırmızı gecede,
Belim çıtkırıldım bir savaş söyler.

Kaim bir davranıştır son günlerde çay,
Muaf olmaktır soyutlanmaktan,
Kirpiklerin düşüşündeki sallantıyı bilmektesin.

Nedenlerim tek tek zincirleniyor zıpırlarca,
Fikirlerim voltanın tesbih taşı.
Kırık bir kablo boğumu ses tonum,
Kürek kemiğimden iliklerime kadar avuçlanıyorum,
Ölüyorum, bir çok yaşa dememek senin hatmindir.

Can.

Continue reading →

Üçlemede iki: Bir kızıl kanat

Üçlemede iki: Bir kızıl kanat

Bugün kızımın ölüm yıl dönümü,
Nehirin sıfıra dayanışı,
Esaretimin yıllara sayılışı.
Bağıntılı bir sanattır bu ölüm,
Elini sıcak sudan en soğuk suya bulandırır.

Kızıl kanadımın kırılışı,
Cehennemin sesine eşit olsa,
Acı bu kadar bağırırdı ve asarlardı bir çamdan.

El çizgilerimin nefretvari bir kıssa,
Kızımın hayat çizgisi kimi.
Duygularım, mantığımın katline küfürdür.
Tepeden aşağı düşer kemikler,
Saflık paçavra olur gözümüzü deler.

Velasıl bir kelamdır yok olmak,
Buharlaşmak ya da,
Ne sert bir zulümdur deniz kıyısına taşınmak.

Sert bir sonbahar kışıdır yüzdeki maske,
Diri diri gömülmek caizdir keşke.
Amandır bir çiğ yağışı,
Bu neferimi ve çelikleri çatırdatır.
Kış ölür, bahar katildir.

Elbet bir çağrışım olacak,
Ben buhar olacağım bir buluta.
Dönüşmek içindir uğultu durduk yere,
Kavram sabit kalır gece ortasına,
Ve nettir ölüm parçalanmaya.

Başparmağımdan yukarsı ağıttır,
Yastır yaşlı bir yastık.
Kızım hesap soracaktır ve acıyarak uzayacaktır salı geceleri.


Can.

Continue reading →