8 Ağustos 2015 Cumartesi

Ağacın yosunlu tarafı

Ağacın yosunlu tarafı

Eğilim derin işlerinden başlar,
Kızımın saçları tersine örgülüdür.
Tarak bilenik, nefes potansiyel katil.
Katil meçhul,
Güz arafta.

Gece sekmanlarını yola döküyor,
Bilekler koldan sökük,
Metafor bıçkın bir savaş sözcüğü.
Ölümüm ardında oldukça parmak,
Var keskin bir peygamber kılıcı.

Zarf yalayan bir dil neticesinde kayıbım,
Düğünler etrafımda pil kaybediyor,
Saatin işleri kesat.
Yıl değer kaybediyor nefesim karşısında,
Kirpiklerim arşın kapısını aşındırmakta.

Karmaşık bir yapıda berdevam ediyor kış,
Konsensüs düşüyor kalp kapakçıklarımdan.
Bu düşüşe bir selamı var Henry'nin.
Kızımın da öyle.
Ensemin de.

Lümpen karakterinde ciğer kaybediyorum,
Münferit bir karşılaşma bu.
Çenemin altında bir yarık olmalı,
Şayet proletarya eğilmiş olamaz.
Neticede tüm yabancılar her zaman yabancıdır.

Can.