Titrek Kıvılcım

Titrek Kıvılcım

Bir Mecnun'a yakamozdan selam veriyorum,
Sabaha varamayan bir düş yoğunluğum var.
Uçurumun tersine düşmek gibi bir olasılıktır,
Karınca ezmeden geçirilen ömür.
Sınırlarımın dikenli tellerine değiyorum.

Kızımın saçlarını kosmosdan düşerken gördüm,
Böyle bir eğilim ana arter damarlarımı sinir uçlarıma bağlardı.
Hareketsiz kırık omurga üzerinde şiir okumak gibidir bu saldırı.

Sınırlı sayıda kelime ile yelken açıyorum,
Diyarın ismi tepsi dünyasının sonundan düşmek.
Şelalenin son noktasında aslında tekrar doğmaktır inanç.
Rabbim bu sözler mezardaki tahtalara yazılsın.
Ne de olsa savaşta ölenler şehittir.

Kızım da öyledir,
Sevecen, mahzun ve ölüme meyilli.
Ama küçük kızlar ölmezdi ayaz vakti.

Sert mizacımın temel sorunsalı bu paradigmalardı,
Sessiz gece yarısında çığlığım yunuslar gibiydi,
Bir tek kendime anlatabilen en sıkı ölümlülerdenim.
Bunu denize nazır bir kumsal üzerinde anlattım.
Kış oldukça sağlam bir ömürdür.

Saniyede 24 kare ile bir nefes almaktı yaşam,
Çizim kaleminden çıkan simsiyah bir tabloydu ortadoğu.
Ah! Bu devrime kavime geri döndürmek.

Can.