Düşünce Kanayan Birkaç Susuz Çöl
Yaklaşıyor özlem tomurcukları. Bu zamanlar fazla
anakronikleşmeye devam ediyor. Dar ağacından sesleniyor özlem. Susmamışçasına
acıyor vaşakların sesleri. Ben duruyorum çölün ortasında misali mecnun. Hasret
sarmaya devam ediyor bedenimi. Ağustos ortası çölleşiyor tüm dünya saçlarının
etrafında bilirsin ne güzel severdim saçlarını oysaki koklaya koklaya. Tamam,
sevgilim seveceğim sonsuzun derin kalp atışına kadardır seni. E durduramıyorum
çay yudumlarken içine çektiğin sigara dumanını. Ve sigara paketimiz sonunda
kalıyor tütünler. İçimde büyüleşiyor kirpiklerindeki mazlum tat. Bilmek
yetmiyor özlemi durdurmaya, kokunun olduğu yerler besliyorum harabe
duvarlarımda. Sergüzeşt durumlara dönüyor sorunsal parçalanışlar, şarkılar
yazıyor seni fikirlerime. Senden yanadır güzel kız yok dünyada ve beni durmadan
severim saçlarının sırtına vuruşunu.
O saçlar bu dünyaya ait değil.
Can.
0 yorum:
Yorum Gönder