Ölüm selam durdu

Ölüm selam durdu

Dün gece şehrim çok fırtınalıydı., umut kayıyordu göklerden futursuzca damarlarımıza. Kaynıyordu kazanı sevdamızın. Beni hala öldürüyorsun sevgilim. Çünkü uçmuyor serçeleri kalbimin saat kulesine. Uzun bir çığlık var içimde, varoşlarda işte. Duyulmayan ve sosyalizme lanet okuyan bir çığlık. Nedendi bu hayatta uçamamamızın nedeni? Kahrolsun eşitlik ve değişmeyen kapitalist kurallar. Sigara dumanı gülümsüyordu sıtmalı gecelerde sırtımıza. Sığınacak kapılarıma dokunma canım bilirsin ki beklemek susturulamaz uçurum ağzında. Saçlarına şiirler okurken bu gidiliş hangi yöne olursa olsun basit bir teoremdir. Umursamaz sünuhatlar vurur hançerini kafamızdan içeri. Büyük bir vecd halinde sesleniyorum yer ile gök arası yakarışa. Eh işte toplumumuza derin vurgunlar indi bir kez daha, acıların ehli olduk soğuk bir şehir gecesinde. Olsun en nihayetinde eyvallah.

Can.