Anahtarı olmayan
kilitler.
Sevgilim yaz bitti. Hüznün ayı diyorlar Eylül için, ama ben
hep hüzünlüyüm. Gidiyorum sevgilim kilometrelere büyük büyük sevdalar bırakarak
gidiyorum. Seni başka bir şehirde seveceğim artık. Nefes almayı unutmaktan korkar
oldum. Kokun bile gelmiyor burnuma. Sesini unutmaktan korkuyorum. Dumanları anlaşılmaz bir anayasa takvimi. Sessel ve
duyusal tarihçeler akıllara seni getiriyor. Sus diyor duvarlar ve parke
taşları. Evet parke taşları bizim aşkımıza benzerler. Alakasız ama bir o kadar
düzenli bir sıra. Alma nefes nedir ki zaten dünyanın pis kokusu. Ne zaman biter
bu özlem bu sıkıntılar. Mutlu musun? Teşekkürler.
Can.
0 yorum:
Yorum Gönder