Yıl Spesifiğinde

Yıl Spesifiğinde

Karlar altında eriyor yıllar, günü ve gecesi aynı renkleri paylaşıyor kırların. Ayaklarımız kayıyor bu depresyon ışığında, ufak kız çocukları kartoplarını kalplerin içlerine atıyorlar. Nefesim kesiliyor yağarken bir beyaz örtü altında. Kavimler su çekiyor kuyulardan, eriyorum günden güne bir sarkıttan aşağıya. Kömür kokuları eşliğinde bir duman tütüyorum, sanırım bu çok illegal olacak. Kitaplardaki harfler gittikçe küçülüyor. Saçlarından akan sisler görüşümü kapatıyor. Görünüşe göre bu yıl çok eski kalacak. Susası gelecek çiçeklerin kar altında. Şehir ayaza teslim edecek damarlarını, kemiklerini, fikirlerini. Susuz kalacak nehirler. Sarhoş adamlar sövecek köşe başlarında aşka. Her yılın başı hüzün olacak bana, kemiklerim sızlıyor bu sensizlikte, ne bir el uzanıyor gökyüzüne, ne bir gökkuşağı ziyaret ediyor mutsuzluğumu. Ahşap duygular vuku bulacak kuş uykularında, kaçamak bir sevgi serzenecek ciğerlerimin arasına. Teker teker ölüyor şairler. Duygular kararıyor gittikçe bir yıl daha. Tren rayları üstüne bırakıyorum bir kaç sözü, gelecek diye beklemek eksi derecelerde bir soğukluk getiriyor koca şehre. Devinim bitmiyor ve günler ilerliyor. Ne bileyim çok eksik bir şey var. Durgunluk sonsuza meyletmese.

Can.