Bitince

Bitince

Çiçekler soluyor. Ayaz kendini iyice gösterdi, nefes alan tek bir canlı bile yoktur sokakta. Bitince tüm devirler kış olur. Duygular eksi sıcaklıkları görür. Çocuklar ağlar evlerinde. Köşe başlarında bir sigara dumanı belirir. Soğuğun en büyük savaşı dumanlarladır, bir de seven adamlarla. Yanan alevi söndürür saçları güzel bir kız. Yemin etmiştir muhtemelen, susturmak ve ayazın derinliklerine gömmek için. Bu lanetlerin içinde kurtulamıyorum radyasyon etkisinden. Bir kokusu derin yaralar açar kuyularda, beni diplerine iterler bu kuyuların. Rengarenk tüm noktalar siyaha ve beyaza teslim olurlar. Kalp yanar içten içe. Ellerim kilitlenir ve kelepçeler kafamın içine sokulur. Ciğerlerimde bir sıyrık vardır ve zehrinden başka dumana açılmaz kapıları. Bu kaçış, bu gidiş, bu ipsiz sapsız devinimler seni zebanilere düşürür. Cehennem ehli seviyor seni. Çenemin kasları acımakta, midemde bir iki yanık burgu. Boğazımda ölen bir kız çocuğu. Ayak parmaklarından başın en tepesine kadar rüyalara batan bir sessizlik ve sensizlik abidesi. Heykeller teker teker toprağa gömüyor suratını. Çiçek bahçeleri karanlığa gömülüyor, gülüşmeler yaralıyor geçmişi. Anılar yağıyor gökten sık bıçak yaralarıyla ya da bilemiyorum bu nasıl bir soruşturmadır devirir geçmişi. Kuyunun dibinde ses yankılıdır.

Can.