Kırık Damar Artığı

Kırık Damar Artığı

Kafamın derinliklerinde yorgun bir savaş var,
Evvela Paris'e yükleniyor bombardıman.
Ardından göğün parlaklığına vuruyor keskinler,
Ellerim parçalanıyor toprak arasında.
Kıyamet ölesiye yaklaşmanın eşiğinde.

Zarflar ve zamirler toplamında kızım,
Kana selam duruyor saçları,
Dizlerimin bağları yetkin değil.
Sırtımda kanat yırtıkları,
Nefesim buğusunda küfürleşiyor.

Kıvrımlar çözülüyor,
Özgürlüğüne kavuşuyor bir beyin.
Cellatlar ruh avında,
Evlatlar yorgun paçavra.
Oysa güzeldir rüzgarla gelen sesler.

Kemik yağıyor başımıza,
Vurgunlarda evvel-i baskı.
Derinlikler şaibeli yutkunluk.
Neşter selamı yoğun.
Kızım ölmeseydi Azrail.


Can.