Gökyüzünün en karanlık yerlerinde yürüyorum,
Gecenin saçları dolunay etkisinde.
Tasfiye edemeyeceğim kadar kirli suratım,
Evvela bir sabahın bitişini seyr eylemekte.
Kumdan yapılı tüm duygularımın kalbi kırık,
Ruhum ne tarafa düşecek bilmemekte.
Ey evveli ölümün kucağından yıpratılmış kalbim,
Sesini uzat kulağımın ortasına,
Bitsin savaş,
Tek tek kül olup yağsın üstüme gizemli diyarların süvarileri.
Ben en çok paramparça olmalarımla bilinirim,
Derbederdir kurduğum her cümle,
Dilimin her hareketi habercisidir kayacak yıldızların.
Bu benim tasviri imkansız sevgimin hakkıdır.
Uykumun hırsızları duyun sesimi,
Şehrin çöplüklerinde nal aramakta,
En görünen uzağa koşturmak için nefesim.
Belli belirsiz hevesim.
Tebessüm eden suratımın kalemi kırılmış,
Mahkum edilmiş sararmaya mimiklerim.
Bir doğmalı ay günahsız anneden.
Ölmeden bütün bebeklerim.
Can.
0 yorum:
Yorum Gönder