Yarım açık bırakılan pencere
Aksine yüzen bir gemi devrildi,
Yırtık devinim ölmek gibiydi.
Kavimler kapıları kapattı,
Venüse çıkışın yedinci pazartesiydi.
Ellerim kandaydı, gözlerim kara delikte.
Patlak sokak lambasının yarım aydınlattığı köşebaşındaydım,
Kış ağırlığını artırırken paltomun çoğu yeri yırtık.
Sağlam bir sarsılmak duamın ilk kublesidir.
Nerde bir cenaze görsem damarlarım paçavralardı,
Ağlayan gözlere anlamsız bakışlarım söz konusu.
Derin bir enstrümanın gölgesinde gece eritmekteyim.
Saksının dibinde kalan su birikintisi kadar ciğerim kaldı,
İşte bu görünen tabuttaki dört koldan bir tanesidir.
Ölüme dair söyleyeceğim sözlerin bir kısmını erittim,
Tavrımın has paradoksu kentin ortasındaki parkın kapalı duvarları,
Elbette toprağın altında eşitliğimizin garantisi var.
Feryat eden bir sırtın varsa yapabileceğin bir demirci bulmaktır,
Kız çocuklarının melek olma ihtimali üzerine teori üretmektir.
Evimin duvarı bu feryadın evrim geçirmiş halidir.
Zaten bir acının sonraki evresi duvardır.
Ah! Zihnimin içinde ölümcül bir katliam var.
Can.
3 Mart 2016 Perşembe
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum:
Yorum Gönder